Strona główna › Wszystkie dzielnice › Nou Barris
Autentyczne życie lokalne
Nou Barris to Barcelona, której prawie żaden turysta nie widzi: dzielnica zbudowana w pośpiechu w latach 50.–70. na zboczach Collseroli, gdzie mieszkańcy walczyli o każdy park i każdą szkołę. Ale jest starsza niż jej bloki — gospodarstwa, wiejski kościół, XIX-wieczny szpital psychiatryczny, w którym dziś mieści się siedziba dzielnicy, a na skraju miasta niedokończony zamek Torre Baró z widokiem na całą Barcelonę.
Z questu: Skraj miasta
Zamek, który nigdy nie był zamkiem — niedokończony kaprys na wzgórzu.
Na ostrogu wzgórz Collserola stoi coś, co wygląda jak mały średniowieczny zamek, cały w łukach i blankach. Nie jest nim: zaczęto go w 1905 roku jako centralny element — hotel — wielkiego założenia miasta-ogrodu, którego nigdy nie zbudowano. Plan runął, budynek pozostał niedokończony i porzucony, i ocalał tylko ten niby-zamek. Odrestaurowany w 1989 roku i dziś punkt informacyjny parku Collserola, stał się jednym z symboli Nou Barris.
Z questu: Jak Nou Barris stało się Nou Barris
Rozległy, wizjonerski zakład, którego tereny stały się sercem Nou Barris.
Te surowe neoklasycystyczne pawilony to wszystko, co zostało z kolosalnego szpitala psychiatrycznego, niegdyś jednego z najnowocześniejszych w Europie Zachodniej. Wymyślony przez doktora Emiliego Pi i Molista i zaprojektowany przez architekta Josepa Oriola i Bernadeta od 1859 roku, zbudowany między 1885 a 1915, rozciągał się na jakieś pięćdziesiąt hektarów — dwanaście symetrycznych pawilonów, szesnaście ogrodowych dziedzińców, miejsce dla siedmiuset pacjentów — celowo umieszczony tu, w otwartym polu, z dala od miasta, jako miejsce światła, powietrza i spokoju. Ostatni pacjenci odeszli w 1987 roku.
Z questu: Skraj miasta
Ostatni odkryty odcinek tysiącletniego kanału, który wciąż nawadnia ogrody.
Tam w dole, w Vallbonie — malutkiej rolniczej wiosce osadzonej na samym północnym skraju Barcelony, odciętej od reszty miasta autostradami — płynie jedyny pozostały odkryty odcinek Rec Comtal. Ten 'kanał hrabiowski' wykopano w średniowieczu, a jego początki sięgają X wieku; przez jakieś tysiąc lat był wielką arterią, która niosła do Barcelony wodę pitną. Wszędzie indziej zakopano go pod nowoczesnym miastem; tylko tu wciąż płynie odkryty — obok placu i dalej ku polom.
To tylko próbka. W aplikacji każdy przystanek odblokowuje się, gdy do niego dotrzesz — ze szczegółem, który większość zwiedzających przeoczy.
Kultura i historia
Widoki i miejsca na zdjęcia
Sekrety lokalne
Wybierz quest, idź za kompasem, melduj się na każdym przystanku. Bez konta na start, bez reklam, bez subskrypcji.